
Nədənsə qoyun sözünə və heyvanın özünə həmişə biganə yanaşırıq. Sovet dövründə camaatdan alınan qoyunlar hesabına yaradılan fermalarda çobanlar kolxoz rəhbərliyi ilə əlbir qoyunları «qurda yedizdirərək» dalına keçərdilər. Bəlkədə qoyuna hörmətsizlik və biganəlik bax elə oradan yarandı. Fərqinə varmadan bu gün qoyuna elə nifrətlə baxırıq ki, hətta bir-birimizə acıqlananda bir-birimizi qoyun da adlandırırıq. Amma təssüfki bu qoyunların qabağına düşüb, onları müəyyən istiqamətə aparan keçi isə artıq yoxdur.
Ey düha, bir neçə söz bəxş elə ki, yara deyim,
Könlümün naləsini, sevgimi gülzara deyim.
Mən ki, Məcnun kimi səhralara düşmək bilməm,
Qəlbimin sirrini sən söylə görüm, hara deyim?
Mənə canan ki, özü ruhunu vermiş getmiş,
İstəməzdim ki, bu sirri gedə əğyara deyim.
Ürəyim hicran əlindən alışıb yandı, aman,
Uçar dağlar, əgər ki, dərdimi dağlara deyim.
İlk gündən, ilk andan qorxdum sənsiz qalmaqdan. Elə ilk gündən də sənsiz oldum, sənsiz qaldım. Qismətim sənsizlik oldu. Sevgim lal-kar oldu, dünyamda sakitlik, səssizlik oldu. Qulağım da sükutdan yoruldu. Canım, vücudum da sevdalılar dünyasından qovuldu. Məskən saldım göylərdə, Allahın yanında bəslədim səni öz ətimlə, qanımla saxladım səni öz ətində, qanında yaşatdım bu yazıq canımda.
Bu şəhərdə adamlar
Bir-birinin cibində.
Yatır dostlar, qohumlar
Ciblərinin dibində
Ciblər gəlir üz-üzə,
Ciblər adam daşıyır.
Bu şəhərdə adamlar,
Ciblərində yaşıyır.
Davamı »
Bu gün sahilində dayanacağam,
Səninlə söhbətə gəlirəm, Xəzər.
Sirrimi tək sənə mən açacağam,
Səndə pənahımı gəzirəm, Xəzər.
Sən də dalğalısan illər boyunca,
Mənim ürəyim tək dayanmayırsan.
İnsan rahat olur həmdərd olunca,
Nədəndi dərdimə inanmayırsan?
“ümidimi itirmiş halda
oturmuşsan,
göz yaşların gözlərindən
işartıyla yanaqlarına süzülür
ruhunun sahib olduğu
bədənin əzabıyla qovuşur
bu görüşmələr cox uzun
çəkir , bilirəm
Savaşdan qayıtdı, üç il döyüşmüş, yaralanmış, yorulmuşdu. Onu qəhrəman kimi qarşılamadılar, xoş üz göstərən olmadı. Döyüşçü, zavallı döyüşçü, xəyalında minlərlə qarşılama səhnələri yaradan, qabağına qaçanları, onu qucaqlayıb bağrına basanları dəfələrlə xəyalında canlandıran Qabil heç nə başa düşə bilmirdi. Anası danışır, döyüşçü heyrətlə qulaq asırdı. Yardımlını digər bölgələrlə bağlayan bircə yol var, qar yağdımı, o da kəsilir. Adamlar unu, qəndi, çayı, lampanı, nefti, hətta qaloşu da İrandan gətirirlər. Mis, aliminium aparırlar, köhnə mis qabları əzir, dirəklərdən məftilləri açırlar. Bizimsə gedənimiz yoxdu, qardaşların kiçik, atan xəstə, ümid bircə sənədi. Döyüşçü çaşıb qalmışdı, necə yəni. Bəs qanun, vətən, torpaq?
Bu dünya fırlanan bir yelləncək
Bütün hər kimlər gəlib yelləncək
Ya yüz illik, ya bir dəqiqəlik
Axırda qurtarıb sona yetəcək
Dayanmasan belə, özü dayanacaq
Səni endirib başqasın alacaq
Bu şərtdir, mütləqdir haqq olaraq
Sən sərnişin, o bir dayanacaq
Davamı »
Bir nağıl-yuxuydu gördüm elə bil,
Yarı yuxuluydum, yarı da oyaq.
Hər şey duman kimi çəkildi qəfil,-
Sən mənə arxaydın, mən sənə dayaq.
Bəlkə də sən yoxsan, xəyallarımda,
Səni uydurmuşdum bilə-bilə mən.
Əgər belədirsə necə olub ki,
Girib ürəyimdə uyuyur kölgən?
Sükütdan asılmış ruh…
Ruhsuz qalmış bədən…
Mənasız həyat
Mənasızlıqdan doğan sən
Biz əksiliklərin vəhdəti,
Vəhdətinsə əksiyiyik.
Nə qədər istəsək də,
Talehin qadağa etdiyi
Qovuşa bilməz cütlüyük.
Davamı »
Hara baxırsan adamlar-
Metroda adamlar, küçədə adamlar,
Çöldə adamlar, içəridə adamlar…
Yad baxışlar, yad münasibət
qəti addımlar
Yıxılana baxmayanlar
Gülənlə gülməyən,
kövrəlibən ağlamayanlar
Bir anda pullananlar
Vəzifəyə minib quduranlar
Adama oxşar adamlar
Baxıram bu pəncərədən,
Qəhqəhədir, iniltidir.
Hamı gəlib keçir bir-bir,
Salam dünya, sağ ol dünya.
Kim baş açdı səndən tamam,
Sən nə felsən, nə əməlsən?!
Nə axırsan, nə təməlsən,
Salam dünya, sağ ol dünya.
Davamı »
həyat bir sətrin əvvəlidir
hər şeyə gözəl başlasan
günlərin bir şeirin misrasına bağlansa
xoşbəxt nöqtələnər son paraqrafın
Davamı »
Yara tək Qarabağ yarası deyil,
Çəkir ondan betər işgəncə Gəncə.
Nə bir iş tapılar, nə bir boş vədə,
Tapılar min cürə işgəncə gəncə.
Yüz geyin qızılnan bürünc əyinə,
Yurdun qannan başqa bürüncəyi nə?
Babalar bürünsün bürüncəyinə,
Qalıb yerdə qalan iş gəncə, gəncə.
Davamı »
Hara Vətən deyim, hara üz tutum?
Yarısı qürbətdi, yarı dərbədər!
Görən bu qəflətdə yatan ölkəyə,
Nə desəm yerindən onu tərpədər?
Baxıram, Təbrizin üzü dumandı,
Göyçəm, Zəngəzurum virana qaldı.
Dərbənd, Borçalının halı nə haldı,
Axır xəcalətin təri, tər nə tər.
Davamı »
Bu e-jurnal Azərbaycan gənc ədiblərinə həsr olunub və onlar tərəfindən ərsəyə gətirilib. Nəzərinizə çatdıraq ki, sayta mütəmadi olaraq yeni əsərlər yerləşdirilir. Bu e-meydanda ədəbiyyata könül verən hər bir gəncimiz öz əsərlərini təqdim edə və saytımızda yayınlaya bilər. Məqsəd Azərbaycan ədəbiyyatı naminə gənc ədiblərə net aləminə çıxmağa imkan yaratmaq, onları virtual oxucularla tanış etmək və bu sahədə olan boşluqları doldurmaqdır. Bunun üçün sadəcə bizimlə əlaqə saxlayın.
"Bizimki"də çap ol, bizimkilərdən ol!