Xatirə VaqifBu gün gözlərimdən yaş düşdü yerə,
Qaldıra bilmədim gücüm çatmadı.
Elə bil mən boyda daş düşdü yerə,
Daşa qovuşmağa ömür çatmadı.

Yol gəldi həyatdan ölümə qədər,
Torpağın çiynində getdi göz yaşım.
Ağladım yaşımın ilinə qədər,
Sevginin qoynunda itdi göz yaşım.

Hər gecə gözümdən daş yağır, Allah
Basıb yer üzünü daş, qaya, kəsək.
Necə olur olsun, sevən qəlbimi,
Daşa çevrilməyə qoymayam gərək.

İstəmirəm

Daha darıxmıram səninçün, quzum,
Həsrət müəllimdən “beş” istəmirəm.
Dərdim çörəyimdir, göz yaşım duzum,
Səndən ki turşulu aş istəmirəm.

Hər gecə köksümü yarır, oyuram,
Bir az ürəyimdən yeyir, doyuram.
Hələ sabaha da nahar qoyuram,
Amma ayrılıqdan diş istəmirəm.

Başıma həsrəti səpələ gəlsin,
Gözüm elə yağsın, qoy ələ gəlsin.
Dərdimdən məhəbbət əmələ gəlsin,
Çünki ürəyimi boş istəmirəm.

Bəlkə daş deyil

Sulara söykəyib daş sinəsini,
Nə dolu, nə də ki, boş sinəsini.
Günəş də qurutmur yaş sinəsini,
Bu qaya dənizdən sevgi istəyir.

Nə dərdindən şam tək əriyə bilir,
Nə özünü vura, nə döyə bilir.
Nə onun qoynuna yeriyə bilir,
Bu qaya dənizdən sevgi istəyir.

Hər səhər gözündən axan yaş deyil,
Kədərdir, həsrətdir, yalvarış deyil.
Adamdır, insandır, bəlkə daş deyil,
Bu qaya dənizdən sevgi istəyir.