Əvəz QurbanlıXasiyyəti pisdir deyə gəlməz xoşa yumruq,
Gəlməz xoşu – bir zərbəsi çıxsın boşa yumruq!

Döz yumruğa ki, hökmü verilmiş “dözüm” üstə,
Dözmək də göz üstə! Yeri var çün gözüm üstə…
“Göz üstə qaşın var!” - deyərək, bir sözüm üstə,
Çatdırdı özün alnıma nagah qoşa yumruq!
Xasiyyəti pisdir deyə gəlməz xoşa yumruq,
Gəlməz xoşu – bir zərbəsi çıxsın boşa yumruq!

Söz açma mənə “bu zopadı, bu dəyənəkdi…”
Billahi, bu yumruq yenə insanə gərəkdi.
Vay onda ki, idmançı vura – gör nə deməkdi!
Daşqəlbli atan zərbədə bənzər daşa yumruq,
Meydanda adam gördümü – istər joşa yumruq!

Görsən, hədəfi yumruğunun “peysəridaz”dı,
Doxsan dərəjə yumruğu əy – çarə qapazdı.
Kəlpeysərə, əlbəttə, bunun təsiri azdı,
Ardınja, pis olmaz, vurasan birbaşa yumruq.
Əlbəttə, qapaznan yaraşar bir başa yumruq!

Yumruq başı dörd səmtidən, eyvay, salıb haldan
Allah, bizi sən qoru bu dəhşətli zavaldan!
Yumruq “küləyi” ta o qədər əsdi Şimaldan,
Döndərdi mənim Yazımı axır Qışa yumruq…
Var niyyəti, çox layiq ola alqışa yumruq!

Yumruq çoxun oynatdı siyasət havasında,
Yumruqdu verən hökmü vəkillər arasında!
Derlər ki, yıxılmış Zəbi məjlis davasında;
Hərçənd atırmış Vəliyə Mirpaşa yumruq,
Çün sahibi xamdırsa, gərəkdir çaşa yumruq!

Yumruq, bizə sən çox da inanma, hələ yoxla,
Söz əhlini sal xəlbirə, bir-bir ələ, yoxla.
Susdurmaq işində neçədir mərhələ? Yoxla -
Öyrət Əvəzi “him-jim” ilə “göz-qaşa”, yumruq,
Lal dilləri dindirmə ki, həddin aşa, yumruq!
“Az aş” yeməyən başları döndər xaşa, yumruq!