İltifat KöçəriÖmrümdən bircə günüm, zil qaranlıq bir gecə,
Yenə hövlank oyanmışam, düşünürəm gizlicə.

Açıldıqca ömür səhfəm, yaşandıqca hər anım,
Şıltaq körpə uşaq təki, məni danlar vicdanım.

Eh əzizim, yırğalanıb oyandıqca duyğular,
Gözlərimdə donan səni, xəyalını nəm yuyar.
Məndən sənə gələn yolum bircə qarış,
Mən özümsə nə boydayam?!
Milyon illər yol gələm,
Yenə sənin xəyalına, sənə çata bilmərəm.

Bağışlamı desəm sənə, yoxsa gecdi, neyləyim?!
Ömrüm boyu bu hicranın nəğməsini dinləyim?!

Hərdən bir də, baş qaldırır içimdəki bu şübhə,
Necə yoldaş ola bildin, sevmədiyin bir kəsə?
Öz işindir, nə isə…..!

Bəlkə, sənsən günahkar?
Yox-yox, sənsiz yaşanılan ömür zərər,
Sənlə birgə yaşadığım günah kar.

Tək bir şeyə heyfim gəlir ömrümdə!

Düşünmə ki, peşmanam,
Bircə dəfə of demərəm, ömrüm boyu sənsizliklə odlanam!

Uzun qara telərinin dən yaşadan günlərini görmədim,
Bax bu məni yandırır.
Qorxma, hələ səni mənim ürəyimdə yaşadacaq, neçə-neçə an durur.

Gülüm, daha qınamıram səni də,
Çoxdan sildim ürəyimdən, sənə olan kini də.

Şükr edərək yaşayıram, yaşanılan hər günə,
Bil ki, daha möhtac deyil könlüm sənin sevginə.

Mənim eşqim şeiriyyətim, mənim eşqim səsimdi,
Səndən mənə hicran qalıb, hicranın da bəsimdi.

Ayrılıqdan ayrı düşməz yollar içrə yolum var,
Xəyalınla sevişirəm, xəyalındı düzilqar.

Uşaqlıq həsrəti

Baxma ki, böyüyəm, çoxalıb yaşım,
İçimdə körpəyəm, uşağam, ana.
Çox da ki möhnətdən ağarıb başım,
Hələ də möhtacam, ana, laylana.

İllər nə tez ötdü, vəfası yoxmuş?!
Yenə uşaqlığım geri dönəydi.
Ana, ürəyimdə dağ olan yüküm,
Əriyib gözümdə selə dönəydi.

Bir azca tutulan üzün olanda,
Hərdən inciyəydim, hərdən küsəydim.
Könlümü almaqçün dediyin sözə,
Özümü tox tutub, naza çəkəydim.

Ünvan səni bilib, sənə qaçaydım,
Potum ayağıma dar olan kimi
Sirrimi ilk öncə sənə açaydım,
Könlümə bir gözəl yar olan kimi.

Zülmətə qərq olan gecə düşəydi,
Yenə uyuyaydım dizinin üstə.
Gözüm mürgüləyib, yumulan kimi,
Öpüş qonduraydın gözümün üstə.

Böyüdüm, gen düşdü şirini məndən,
İndi dostum olub qəmi həyatın.
Onda nə asandı, ağlayan kimi,
Tezcə tapılırdı çəmi həyatın.

İndi utanıram söz qaytardığım,
Günümdən, ayımdan, ilimdən, ana.
Mən onda bilmirdim hələ bunları,
Çox şey öyrədirmiş, zaman insana.

Mən neçə yar sevim belə dünyada?
Mənim bir könlüm var, vurulub sənə.
Min gözəl içindən birini seçsəm,
Yenə dəyməyəcək qara kölgənə.

Mən sənin eşqinlə varam, əzizim,
Bütün söz-söhbətim sənin üçündür.
Səndən bir ricam var, ay ana bir də,
Məni körpə kimi yenə düşündür.

Oğlun Köçəriyəm, qəminə həmdəm,
Yolunda odlara yanacaq şamam.
Ay ana, tək bircə istəyim budur,
Sənin heykəlini sözümlə yonam.