İlqar FəhmiDurmuşam sahildə tənha, bir dənizdir, bir də mən,
Gözdən itmiş sanki dünya, bir dənizdir, bir də mən.

Vaxt var idi birgə idik, sevgilim, mən və dəniz,
İndi yox heyf ol dilara, bir dənizdir, bir də mən.

Cümlə aşiqlər səni görmək ümidin üzdülər,
Göz dikən yoluna bica bir dənizdir, bir də mən.

Axşam oldu, hamı yatdı, həsrətindən yatmayan
Görməyən heç vaxtı röya bir dənizdir, bir də mən.

Çoxları görcək səni öz eşqin elan eyləyib,
Çağlayan eşqinlə amma bir dənizdir, bir də mən.

Bir zaman Məcnun idi divanə, səhra məskəni,
İndi yox Məcnun, nə səhra, bir dənizdir, bir də mən.

Fəhmi, həsrət üçbucağı çəkdi tale ruhuma,
Yaxşı bax, bir qəmli xülya, bir dənizdir, bir də mən.

***

 

Görsə eşqində ürək dərdü kədər yüz bu qədər,
Yenə səndən qəmü-möhnət diləyər yüz bu qədər.

Gözlərimdən o qədər sel ki, gedir şamü səhər,
Belə getsə olacaq bəhri-Xəzər yüz bu qədər.

Sevgilim, aşiqinə azca vəfa eyləyəsən,
Göstərər şövq ilə eşqində hünər yüz bu qədər.

Mən çatan mərtəbəyə eşq yolunda Məcnun
Çata bilməz, çalışıb töksə də tər, yüz bu qədər.

Mənə dün verdi bəla zəhrini dildar, içdim,
Yenə nuş eyləyərəm versə əgər, yüz bu qədər.

Xar ilə görsəm əgər mən səni ey gül bir də,
Atəşimdən çıxacaq ərşə şərər yüz bu qədər.

Fəhmi, istərsən əgər şair olub ad qoyasan,
Cəhd elə ki ola şe’rində kəsər yüz bu qədər.

***

 

Elə dünyaya düşdük ki qaralar ağ yeyir- doymur,
Bacarsa öldürür, öldürməsə sağ-sağ yeyir-doymur.

Düşübsə iblisin zindanına ruhun, əl üz ondan,
Elə zindandı bu hər gündə yüz dustaq yeyir-doymur.

Kiminə bir içim su, bir udumluq duz-çörək bəsdi,
Kim isə gündə bir dərya içir, bir dağ yeyir-doymur.

Nə qədri məzlumun ahın udur göylər, udur-bezmir,
Nə qədri canfəda mərdlər yeyir torpaq, yeyir-doymur.

Bu yandan bir vəfasız yar, o yandan rəhmsiz dövran,
Bu qansızlardı, Fəhmi, ömrümü ortaq yeyir-doymur.