Zərdüşt ŞəfizadəSəni gözləyirəm yenə bu axşam!
Bu axşam yolları sel-su dağıtsa,
bütün yer kürəsi dənizə batsa,
ALLAH insan olub dünyanı satsa,
Səni gözləyəcəm yenə bu axşam,
Səni gözləyəcəm, qarşımda da şam…

Bu axşam yağış da tökülsə hərdən,
Damlalar saçımda qaçışsa birdən,
Şamımın işığı sönmək istəsə,
əlimdən onunçün düzəldəcəm dam,
səni gözləyəcəm yenə bu axşam…

Yağış da danlayır məni elə bil,
damlalar danışır mənimlə dil-dil,
sən ALLAH gecikmə, bir az da tez gəl,
həsrətdən deyəsən dəli olmuşam,
səni gözləyirəm yenə bu axşam…

***

Hər şairin şair adlı mələyi var….
Hər şairin şair adlı küləyi var…
Bir vərəqi, bir qələmi, bir də özü—
Soruş ondan, sən ALLAH, daha nəyi var…

***

Günü gündən ucalır,
uca-uca binalar
alçaq şəhərimizdə…
Qorxuram ki, bir gecə,
bütün gözəlliklər tək
o binalardan tutub
göyə doğru dırmana
bizim şəhərimiz də…

***

Çayın yatağı da özünə məhbəs,
Bu çayın daşları belə bərkdisə,
Aramsız axması- adicə həvəs,
Bu çayın suyu da belə ləngdisə,
Neylirəm bu boyda yer kürəsini,
Neylirəm bu boyda yer kürəsində…

Ağacın kökləri bir zəncir kimi,
Bağlayırsa onu öz daxmasına,
Yarpaqlar ağlayır çəkir içini,
Saralıb-tökülür özgə yasına,..
Neylirəm bu boyda yer kürəsini,
Neylirəm bu boyda yer kürəsində?..

Insanın əcdadı bir meymundursa,
De nə törəyəcək insdandan daha?
Bir gün əcdadımız borcun istəsə–
Bilmirsiz meymundan bananı baha?
Neylirəm bu boyda yer kürəsini,
Neylirəm bu boyda yer kürəsində?