Öpüm mən yazısına yapılan yorumlar

Yazar: Cabay

Cabay — Mon, 30 Mar 2009 07:02:42 +0000

… Salam. Bu seirlerin bir edebiyyat heveskarinin qelemnden cixmadigi ilk misralardan melum olur. Muellifin sadece oxudugum bu 2 seirine esases guclu senetkar oldugunu eminlikle deye bilerem. Ugurlar.

Yazar: Sonradan sonra

Sonradan sonra — Mon, 02 Feb 2009 13:45:44 +0000

Hər kəsə salamlar və sayğılar. İşlərim çox olduğundan xeyli müddət idi ki, BİZİMKİyə baş çəkə bilmirdim. Görürəm ki, dəyişən heç nə yoxdu. Mənasız və səbəbsiz çəpiklərdən, yerli-yersiz təriflərdən adamın qulağı tutulur. Yazar üçün də, oxucu üçün də ən birinci təəssüb SÖZün, SƏNƏTin təəsüübüdür. HANI O TƏƏSSÜB?! NİYƏ HƏLƏ DƏ ŞƏXSİ MÜNASİBƏT AMİLİNİ KƏNARA QOYA BİLMİRİK? NİYƏ GƏLİŞİGÖZƏL, BOĞAZDAN YUXARI SÖZLƏRLƏ, GÖZƏ, QULAĞA XOŞ GƏLƏN İFADƏLƏRLƏ İSTEDADI OLANLARIN DA AYAGININ ALTINI QAZIRIQ?
Keçən şərhlərimin birində vurgulamışdım ki, sigal qapazdan təhlükəlidir. Bu, həqiqətən də belədir. İnsanları pişik xislətli olmağa alışdırmayın… Sığallayıb istedadını əlindən almayın, məhv etməyin …
Hər bir yaradıcı şəxs oxucu mühakiməsinə çıxardığı əsəri haqda həmişə tərəddüddə olur. Görəsən, necə qarşılanacaq,-deyə. Və ilhamının mayasını, qələminin mürəkkəbini də o münasibətdən alır. Mayası yalan, saxta, bayağı olan əsərdən nə gəzləmək olar. Adamın gözlərini təriflə bağlayib meydana buraxmaqla ondan hansısa uğuru gözləmək olarmı? Hara getsin, necə getsin?.. Hə etsin?!
İnsanı yonub, düzəldib, formaya salan şeyin KƏDƏR olduğunu deyirlər. Razıyam. Hesab edirəm ki, insanın içində SEVİNC qədər KƏDƏRə də təlabatı var. Bunsuz xarakterin, mənliyin, kişiliyin tam mənada formalaşması qeyri-mümkündür. Yaradıcılıq da belədir. İçimizdə tənqidə tələbat olmalıdir. Və o təlabat ödənməlidir, o boşluq dolmalıdır, doldurulmalıdir ki, adamın daxilindən çölə dolu bir şey çıxsın.
Burda necədir. Xoş sözə, tərifə görə “sağ ol”, deyilir, “təşəkkür” edilir. Vəssalam. Tərifçilərdən niyə və nəyə görə tərif dedikləri soruşulmur. Maraqlı deyil? Ya bu, soyüddən bar ummaga bənzəyir?..
Adam əyninə geyindiyi təzə paltara görə kənardan nə qədər yaxşıdır desələr də güzgüyə baxmadan qərar verə bilmir. Baxın, edəbiyyatda bu güzgü rolunu şüurlu, elmli tənqid oynayır. Masallah, burada kimə güzgü tutursan daş atıb sındırır. Ya da yas evindeki güzgülərin gününə qoyur… Ola bilər, kiminsə güzgüdəki əksini görməyə gözü olmasın. ƏKSİMİZ DƏ ÖZÜMÜZÜK DA, SOYDAŞLARIM. GÖZÜ YUMMAQLA QARŞIDAKI REALLIĞI YOX ETMƏK OLMAZ!!!
Nə isə hamıya uğurlar arzulayıram. Adam özü özündən uğur arzulamaz ha, tələb edər, bilmiş olaq…
SAYĞILARIMLA…
P.S. Məmməd Savalan, e-jurnaldakı dəyərli fikirlərinizə görə Sizə ayrıca minnətdaram. Ədəbi diskussiya aparmaq uçun rahil_tahirli@box.az ünvanımda Sizi gözləyirəm.

Yazar: leyla

leyla — Tue, 27 Jan 2009 12:52:15 +0000

Cox teshekkur edirem heyatimin bezi anlarini mene yeniden yashatdiniz bu sherlerinizle Size ugurlar arzu edirem

Yazar: Faig Yusifoglu

Faig Yusifoglu — Wed, 14 Jan 2009 10:57:59 +0000

cox gozeldir tebrikler

Yazar: Cesaret Qasımov

Cesaret Qasımov — Wed, 10 Dec 2008 14:08:48 +0000

Gozel seirlerdir. Cox sadam ki, sizin kitabinizi men islemisem.

Yazar: əfqan

əfqan — Tue, 21 Oct 2008 04:58:38 +0000

Sevinc xanım, şeirləriniz oxudum. Çox yaxşıdır. Əsas odur ki, gündəlik rastlaşdığımız rədiflər seçməmisiniz. Xüsusilə, “Öpürəm mən” şeirinin birinci və ikinci bəndləri çox uğurludu. Siz, Sima N. kimilərin sözünü oxuyub həvəsdən düşməyin. Sizə mübariz olmağınızı və tutduğunuz yolu davam etdirməyi arzulayıram.

Yazar: fuzuli

fuzuli — Mon, 29 Sep 2008 10:37:22 +0000

Halaldi sene

Yazar: məmməd savalan

məmməd savalan — Sat, 09 Aug 2008 18:09:38 +0000

Mən Sevinc xanımın bir-iki şeiri haqqında öz fikirlərimi bildirmişdim. “Bizimki” saytından yaxınlarda xəbər tutduğumdan bu şeirlərini indi oxudum və o biri qeydlərimin də əsasən obyektivliyinə bir daha inandım.
Əvvəlla, bəzilərinin dediyi kimi deyil, Sevinc xanımın şeirlərində heç bir açıq-saçıqlıq yoxdur. Bu onun çox uğurlu cəhətidir. Ədəb-ərkan baxımından çox gözəl şeirlərdir, bəzilərinin başa düşdüyü kimi dodaqdan yox, “dodağın nazından” öpülür və N.Aatəş kimi açıq-saçıq şairələrinin şeirlərinin üsütünə su töküb bir az sakitləşdirən şeirlərdir. Çox gözəl poetik ifadələr var, başqqalarının da qeyd etdiyi kimi, “Ürəyinin buzlarından öpüm mən”, “Məni sevən gözlərindən öpüm mən” ifadələri kimi. Xalq arasında gözlərindən öpmək sevənlərin ayrılıq vidası mənasında işlədilir. Şübhəsiz ki, bu şeirlər indiki qadın şairrələr arsında, (elə kişiləri də qatmaq olar) sentinimental məhəbbət şeirlərinin ən uğurlularındandır. Və əksər oxucular şeir haqqında obyetiv hesab olunacaq fikirlər yürüdə bilirlər, istər tərifləyənlər, istərsə də tənqid edənlər. Razılaşıb razılaşmamaq əlbəttə ki, Sevinc xanımın öz işidir. Ancaq bu belə bir obyektiv gerçəklikdir ki, şair şeiri təkcə özü üçün yazmır, (onda niyə çap etdiridi ki?!), o həm də oxucu, özü də gücü çatdığı qədər yüksək səviyyəli oxucu üçün nəzərdə tutmalıdır. Əks halda beş-altı ildən sonra, hələ əsrlər o yana qalsın, heç kim onu oxumazdı. Necə ki indi Stalinıə, leninə, yaxud L.Brejnevə yazılanları heç kim oxumur, tək-tük adamlardan başqa. Və Sevincin razılaşmadığı Sima N. sözlərində də bir həqiqət var ki, bayırda XX1- ci əsrdir, şeir yazmaqdan ya əvvəl, ya da sonra bir heç olmasa pəncərədən həyət-bacaya baxıb gerçək həyatı, özündən və sevdiyindən qeyri insanları görmək, duymaq, sevməsən də münasibət bildirmək lazımdır. Sevgilisnin gəzdiyi daşı-torpağı öpmək məncə çox şairanə bir ifadədi. Be3lə bir populyar rus mahnısı da var: “Mən sənin gəzdiyin qumluğun üstünsəki ayaq izlərini ğpməyə hazıram” – deyən müğənni əlbəttə mübüliğöğə edir, sanitariya-gigieniya anlayışı buna yol verməz. Digər tərəfdən, bizim o torpaqlar bəlkə indi erməni tapdağında qalıb. Görəsən, şairəmiz onu necə öpəcək, Abıyevin əsgərləri onu tutub geri qaytarmayacaqmı?! Axı bizə heç gedib Qarabağda vuruşub ölməyə də icazə verilmir! Şükür, hələ sevgini qadağan etməyiblər!
Yəni, sevgi şeirləri də sırf intimlikdən bir az da olsa kənara çıxıb dərin və dəruni hissləri tərənnüm etməlidir. Yoxsa, kim kimi sevir, kimə evlənir, camata bir isti-soyuğu yoxdur. Ya da ki, yenə də taxt-tacımızı atıb bir haxçığın dalına düşəcəyik. hədsiz sevginin də çiçəkləndiyi, alovlandığı çəmənin, ocağın hüdudu, sərhəddi olmalıdır. Çünki, plçüsüzlük yalnız Tanrıya məxsusdur.
Və Sevinc xanım arqument gətirir ki, onun şeirlərini N.Həsənzadə və Bilal Qoca kimi şairlər bəyənibsə, daha heç kimə ehtiyacı yoxdur. Elə deyil, şairə xanım, elə olsaydı siz gərək şeirlərinizi elə onlara göndərədiniz, sayta yox. Bu hələ sizin tənqidi qavramaq səviyyınizin olmadığını göstərir və oxucuların bəziləri bir az sərt, nahamar da desələr, əslində sizi sevdiklərindən, oxuduqlarından irəli gəlir və buna görə də onlara bu oxucuların çox qıt vaxtı çox böyük təşəkkürlər düşür, heş olmasa şəxsən məndən. İkincisi də, vallahi, mən özüm N.Həsənzadəni, F.Qocanı, lap olsun Takuboki İsakavanı tanısam da, təəssüf ki o hörmətli Bilal Qocanı tanımıram. Ola bilsin ki, Azərbaycan ədəbiyyatında görkəmli bir şəxsdir, təssüf ki, dünya onları tanımır və çətin ki, tanıya da. Söhbət hamımızın can atdığı bir zirvədən, əsl ədəbiyyatdan gedirsə.
Dünyada hər axar suyun bir çuxuru var, hər paslı mismarın da bir yeri var. Bulaq suyu kimi saflığa, qızıl kimi parlaqlığa can atmaq lazımdır. Cizə əsl yaradıcılıq uğurları arzu edirəm. Şeirləriniz bir oxucu kimi mənə zövq verdi. Siz ondan da gözəl şeirlər yaza bilərsiniz. Biz də onu istəyrik.

Yazar: leyla

leyla — Thu, 07 Aug 2008 07:03:54 +0000

sevinc xanim mence mehz bu sherinizde qeyri adilik yox idi,kohne terz ,oxshar,ishlenmekden kohnelmish sozler.
amma yenede yaradiciliq isteyinizi yuksek qiymetlendirirem.
size ugurlar

Yazar: Rəbiqə

Rəbiqə — Wed, 27 Feb 2008 15:24:11 +0000

Ay bacı, vallah, sevmək də olar, kiminsə dərdindən nə bilim ölmək də olar, amma yalan sözlərin öpmək istəyəcək qədər alşalan qadını bircə dəfə görürəm! Bilirsiz, nə yadıma düşdü, birinci kursda oxuyurduq, ədəbiyyatşünaslıq dərsiydi, müəllim “Sevil”dəki baş qəhrəmanın dilindən söylənən şeirə münasibət bildirirdi – Sənə nə olub, zalım yar,
Qadan-balan alım yar…
Belə qadını hansı axmaq sevər? Bir az realist olun. Şeirə gəlincə, bu qədər qəribə tərzdə sevən qadın elə şeir yazmasa, yaxşıdır. O qədər qeyri-səmimi şeir eşidirik ki, bəsimizdi. Sima xanım haqlıdır, bu qədər mazoxizm də olmaz. Şeiriyyət məsələsinə gəlincə, scorpion hər şeyi deyib də…