Afiq AğdamiGetdiyin yollara baxdım,
Ləpirlərini izlədim…
Sən gəlmədin.
Göylərə yetdi fəryadım,
Dönəsən deyə səslədim…
Sən gəlmədin.


Yoldaş oldum gecələrə,
Gəlişini çox gözlədim…
Sən gəlmədin.
Ürəyimə asi oldum,
Həsrətini əzizlədim…
Sən gəlmədin.
Gözlərimdən axan yaşı
Ümidlərimdən gizlədim…
Sən gəlmədin.
Çəmənlərdə, düzənlərdə
Güllər açdı naxış-naxış…
Sən gəlmədin.
Yaşıl paltarını geyib
Gülümsədi eniş, yoxuş…
Sən gəlmədin.
Kədərimə şərik çıxdı,
Həsrətimi yudu yağış…
Sən gəlmədin.
Durnalar da uçub getdi,
Bir mən qaldım bir də bu qış…
Sən gəlmədin.
“Dönməyəcək” söylədilər,
Buza döndü sevən baxış…
Sən gəlmədin.
Sən gəlmədin…

         Sən deyən olsun!

“Mənim üçün döyünən” o ürəyi,
Dondurub gedirsən, sən deyən olsun!
Gözyaşımla böyütdüyüm çiçəyi,
Sındırıb gedirsən, sən deyən olsun!

Vəfasızca ayrılmaq istəyirsən,
Çaşqın-çaşqın gözlərini döyürsən.
Ümid verib “Dönəcəyəm” deyirsən,
Qandırıb gedirsən, sən deyən olsun!

Söylə, de ki,”Sevgimizə şərik var”,
Ürəkli ol, yalana nə gərək var?!
Eşqin ilə döyünən bir ürək var,
Yandırıb gedirsən, sən deyən olsun!

Saxta xəyallarda gizləmə məni,
Məndən əlini üz, izləmə məni…
Daha zirvələrdə gözləmə məni,
Endirib gedirsən, sən deyən olsun!

Bəlkə ürək dayanmaz bu həsrətə,
Sanma ki, ömrünü sənə həsr edə…
Eşq quşunu məhəbbətdən nifrətə,
Qondurub gedirsən, sən deyən olsun!