İntişSalam, ata! Kefin necədi, nə yenilik var?
Bilirəm, bezmisən məktublarımdan. Sən də rahat yaşamaq istəyirsən. Artıq qışdır, qar yağıb, çovğun düşüb. 13 ildir qışı bu cür qarşılayıram. Sizsiz necə yaşadığımı bu vaxt ərzində göndərdiyim məktublarda yazmışam. Mənə heç bir cavab yoxdur. Məktublarım ya ora çatmır, ya da ki, oxumursan. Bəlkə də belə yaxşıdı. Yoxsa bu 13 ildə canını qoymağa yer tapmazdın. Başa düşürəm ki, bu hal xoşagəlməz və ağırdır.

Məhz, buna görə də özümü heç nə olmamış kimi aparıram. Guya hər şey öz qaydasındadır. Amma vaxt çox şeyi dəyişib. Sən məni təhvil verəndən sonra onların dilində danışmağı öyrəndim. İndi onlar bu dilin mənim ana dilim olduğunu iddia edirlər. Hərdən onların iddialarına inanmağım gəlir. Və sən həmişə bizə başqa dilləri öyrənməyi məsləhət görürdün, xaricilərlə onların dilində danışmağı üstün tuturdun. Düzünü desəm, heç vaxt mən bunu anlamadım. Axı niyə qonaqlar, gəlmələr bizim dildə danışmasın?
Ata, ailədə özümü o birilərindən ayırmadım. Buna baxmayaraq, sən mənim hamıdan gözəl, sevimli, istedadlı olduğumu demisən. Ancaq bu keyfiyyətlər heç də mənə xoşbəxtlik gətirmədi. Hətta, ətrafdakılara da təsirsiz ötüşmədi.
İlk illər çoxluca arıqladım. Sonradan yavaş-yavaş özümə gəldim. Ata, birlikdə olduğumuz illər üçün çox darıxıram! İndi müxtəlif yuxular görürəm. O gün görürəm ki, yanaşı oturub ana dilimizdə danışırıq.
Bilirsən, ata, çoxdandır sənə demirəm. Artıq mənim başqa adım da var, Ars… yox, yaxşısı budu yazmayım. Heç də xoşuna gəlməz. İstəmirəm səni daha da vacib işlərindən ayıram. Boş yerə sənə məktub yazdım, boş yerə vaxtını aldım. Ürəyim sıxılır, ətrafımdakılar hamısı mənə yaddır! Bu yadlar məni dəyişdirir - üzərimdə özlərinə məxsus nişanlar, çapıqlar həkk edirlər! Bütün edilən dəyişikliklər getdikcə mənə doğmalaşır. Qorxuram sənin oğlun olduğumu heç vaxt sübut edə bilməyəsən! Daha mənim onlara müqavimət göstərməyə gücüm qalmayıb. Nə gizlədim, artıq onlara isnişirəm. Qalmışam aralıqda, ata. Bu 13 il kifayət edib ki, mən onlara öyrəşim. Digər tərəfdən, bu 13 il bütün əlaqələri qırmağa kifayət etmir. Deyəsən tezliklə görüşməsək bir-birimizi tanımayacağıq. Belə olan halda qoy sonda bir axmaq sual da verim:
- Məni özünə qaytarmaq fikrin yoxdur?!

Oğlun Qarabağ