Hafiz HacıxəlilLalların toyu.
Dünyanın ən sakit toyu.
Hərəkətlərin sözləri üstələdiyi an
Və bir səs və bir söz
Hamı bir ağızdan.
A-a a-a …
beləcə,
Xoşbəxtlik dilənir Allahdan.

***
Dəniz, bu payız da səni tək qoyub gedəcəm uzaqlara .
Mən atalı –analı bir yetim ,
Sən böyük okeanların qoyub getdiyi
Yanağından qan əvəzinə neft damdığı
Kür bir uşaq .
Bilirəm, bağışlamayacan məni.
Bilirəm.
O sahildə gözünü yumub ,bu sahildə məni tapmaq
İstəyən dalğaların qayalara həkk olan şəklimə
Tüpürəcək.
Dəniz .
Sahilində oturub ağlamayacam daha,
Kasıb balıqlara sonuncu yol pulumu atmayacam .
Sonuncu kərə gülümsəməyəcəm üzünə,
Sonuncu kərə duzlu gözlərindən öpəcəm.
Sonbeşik dalğanı alacam qucağıma öz balam kimi .
Unutma məni dəniz, unutma.
Qoynunda can verən balıqçılara başdaşı qoy
Son xatirəmi.
Qağayıları dilə tut, getdiyimi bilməsinlər .
Sən Allah onları incitmə,
Mən getdim, dəniz,
Sən bu şəhərdən getmə.

***

Birinə gələrsə, beşinə gəlməz,
Yatsa yuxusuna, huşuna gəlməz .
Bu arzu çoxunun xoşuna gəlməz-
Bir gözəl gəzirəm məni öldürə.

Gəzirəm dişimdə can adlı tikə,
Bu canı bir alan tapıla bəlkə.
Ya bıçaq saplaya, ya tətik çəkə-
Bir gözəl gəzirəm məni öldürə.

Döndərə toxuma, çiyidə öldürə,
Sala dəyirmana, üyüdə öldürə.
Yerdə də tapmasa, göydə öldürə,
Bir gözəl gəzirəm məni öldürə.

Səs versin səsinə-ününə gedim,
Yanına sevinə-sevinə gedim.
Desin ünvanını, evinə gedim,
Bir gözəl gəzirəm məni öldürə.

Getdiyi cığırdı, izdi deməyə,
Eh nə tez canından bezdi, deməyə.
Hələ çox cavandı, tezdi deməyə,
Bir gözəl gəzirəm məni öldürə.

Düşə taleyiylə, düşə acığa,
Adam öldürməyə könlü acıxa.
Məndən yerin-göyün hayfını çıxa,
Bir gözəl gəzirəm məni öldürə.

Gözüm qapananda yuxum öləcək,
Ölümdən qorxmayan qorxum öləcək.
Özümü öldürsəm, ruhum öləcək,
Bir gözəl gəzirəm məni öldürə.

Səbrin ki böyükdü, yenə bağışla,
Döndüyüm qibləyə, yönə bağışla.
İlahi, özünü görməzliyə vur,
Məni öldürəni mənə bağışla .

Sənin öldürdüyün zülümnən ölmür,
Bilirəm günahdi keç günahımdan.
Nə olar, nə olar məni bağışla,
Bir gözəl gəzirəm məni öldürə.