Qızım, paltarını yığ, yığış gedək,
daha buralarda bir işimiz yox.
Bizim indimiz yox, keçmişimiz yox,
bircə yolumuz var, o da gələcək.
Biz güclü deyilik, zəifik, zəif,
gələr üstümüzə daşla adamlar.
Baş aça bilmərik nə istəyirlər
Bu cavan adamlar, yaşlı adamlar.
- Hara gedəcəyik? – Burdan uzağa.
- Orda məktəb varmı? – Əlbəttə ki, var.
- Bəs, təzə evimiz, orda qalmayaq?
- Bizsiz də o evdə qalan tapılar.
Daha sual vermə, cavabım yoxdur,
hər gün əsəblərim itir bu yerdə…
Darıxma, nənənə zəng eləyərsən,
dayına bir məktub yazarsan hərdən.
Bəsdi sözə tutdun, vaxt yoxdu, quzum,
uzun yolumuz var – üzü qüruba.
Qırmızı kərpicdən evimiz olsa,
bir də şimal qışı, balaca soba.
Niyə geyinmirsən, gözləmirəmmi?
Deyirsən, qaranlıq düşübdü artıq?
Eybi yox, bu gün də qalası olduq,
Səhər paltarları yığışdırarıq.
Nöqtə
(“Eksperimentlər”)
Şeir mükəmməli tapmaq cəhdidi –
tapdın, tükənəcəksən.
Deməli, bir şeir var
və sən hələ ona doğru gedəcəksən…
Sevgilər də hamısı birinə bənzəyir –
axı bir nəfəsə yaranıb insanlar
və deməli, hamısında səndən də nəsə var.
Bütün yollar bir yerə aparır,
Deməli bir yol var və qalanlar onun hissələridir.
Bir gün sən də buna gələcəksən.
Bilirəm indi nə soruşursan –
sonuncu-birinci nöqtəyə nə qədər qalır?
Mən bunu saydım –
Bir addım, tək bircə addım…
Yüklənir...
24 Comments: Trackback URL | Comments RSS
Mart 2nd, 2008 at 18:19
Rəbiqə xanım gözəl şeirlərdir.
Mart 2nd, 2008 at 23:54
Rəbiqə xanım,
birinci şerdə Obrazı (daha doğrusu oboazları) axıra qədər almısınız. Mən hər iki obrazı – həm çıxıb getmək istəyən qadını, həm də uşağı – axıra qədər gördüm.
Doğrudur, arada elə misiralar var, mətndəki orbazların dilində bir az çöçün görünür (məsələn, «hər gün əsəblərim itir bu yerdə»), yəni obrazın təbilliyni pozur.
Məncə uşağı sərt həqiqət qarşısında qoymaqdla onu getməyin «gözəlliynə», həmfikir olmağa inandırmaq bir az çətindir. Hər halda getmək istəyən Adam qızını da özüylə aparmaq istəyir axı. Özü də getmək istəməyən qızını (darxıma, nənənə zəng eləyərsən, dayına bir məkutub yazarsın hərdən ) Amma deyəndə ki, «qırmızı kərpicədən evimiz olsa, …» uşaq ən azı qırımzılığa «aldana» bilər.
Ümumiyyətlə, getmək istəyən Adam öz qızını da özüylə aparımqa istirsə, qızını getməyə inadarmaq üçün nə isə başqa danışıq tonu tapmalıdır, arqumentləri ( Getmək istəyən adamın faciəsinin miqyasını azaltmadan) uşaqlaşdırmalıdır.
Şer doğrudan da dopdolu insani kədərlə qurtarır. Məlum olur ki, getmək istəyən adamın həm də getmək istəyi özünü aldatmaqdır. O hətta «qızının getməyə hazrlaşmamasını» psixoloji baxımdan əsaslandırır, qaranlıqdı axı, yaxşı bu gün getməyek, sabah gedərik…
Rəbiqə xanım, mənim bir nəfəsə yazıdığım bu qeydlər (bir az baş – ayaqdır ), əvvəki fikrimlə – Obrazı (daha doğrusu oboazları) axıra qədər almısınız – fikriylə ziddiyyət təşkil etmir. Obraz görünür, çox dəqiq və canlı… Amma hərdən misralar əlinizin altından qıçır, ya da Siz bu şerin nə qədər maraqlı Şer olduğunu «hiss etmrsiniz» və misralara bir az laqeyd yanaşırsınız
Bu qədər…
Uğurlar.
Mart 3rd, 2008 at 00:35
Bu şeirləriniz məndə sizin çox da qabiliyyətli biri olmadığınız təəsüratını yaratdı. Əgər bütün şeirləriniz bu səviyyədədirsə yazmasanız daha yaxşı olar. Bu bir oxucu kimi mənim fikrim idi. Uğurlar.
Mart 3rd, 2008 at 02:09
Cox geshengdi… Xususile “Aynur ucun”…
Gulshen xanim, sizin oz qabiliyyetinizi gostermeniz ucun de imkan var burada… Buyurun…
Mart 3rd, 2008 at 13:09
Davam edin, Rəbiqə xanım!
Ona görə davam edin ki, artıq düz yola çıxmısız…
Mart 3rd, 2008 at 21:20
birinci seir xosuma geldi.
Mart 4th, 2008 at 00:23
SÜKANI BELƏ SAXLA!!!
Mart 4th, 2008 at 14:01
Birinci şeirinizdə nəsə var, ikincinə isə şeir deməzdim.
Mart 5th, 2008 at 13:05
birinci sher ramiz rovshenin intonasiyasidi.
Mart 5th, 2008 at 16:25
Sherif intonasiyasidir, deyirse, demek intonasiyasidir, imitasiyasi deyil… Rebiqe, harda oxutdurmusan bu sheiri Ramiz Rovshen`e…?
Diletantliq elemeyin, etiraf edin, birinci sheir shedevrdir…
Mart 5th, 2008 at 17:51
sheirin intonasiyasini bilmeden meni diletant adlandirmaniz xeyli maragima sebeb oldu.
neyleyek ayrica sheherimiz yox…
belke de xosdhbextik xeberimiz yox
r. rovshen
daha buralarda bir işimiz yox.
Bizim indimiz yox, keçmişimiz yox,
rebiqe xanim
ancaq sheirin umimi romantik ehvali maraq dogurur.
Mart 5th, 2008 at 22:57
Butun sherhchilere ve oxuculara teshekkur!!!
Mart 7th, 2008 at 18:21
1-CIYE SHER DEMEK OLAR, 2-CIYE ISE NE DEYIRSINIZ DEYIN, ANCAQ, SHER DEMEYIN!!!
Mart 8th, 2008 at 19:07
Qadinsiz heyati sevmek cetindi,
sevgisiz heyat da bir heyat deyil…
(Neriman Hesenzade)
Salam Eziz xanimlar,bayraminiz mubarek.
Mart 17th, 2008 at 19:27
salam .Sizin serinizi oxudug cox xosumuza geldi .Size ugurlar arzulayiriq…….
Mart 24th, 2008 at 02:48
SALAM REBIGE XANIM SHERLERE GORE COX SAG OL.COX GOZEL SHERLERDI.SIZIN GARDASHINIZ(FARID)MENIMLE OXUYUB.EGER MENIM BU ISMARICMI GORSEZ ONA COXLU SALAM DEYIN.ONNA HEC BIR XEBERIM YOXDU .
Nisan 14th, 2008 at 19:18
Nöqte şerini çox beyendim.maraqlıdır
Nisan 27th, 2008 at 11:10
poeziyada eksperiment olamaz!!!!!~!!!
Nisan 29th, 2008 at 16:40
Eksperiment olmaz? Onu kim deyir? Siz? Yeni – Savalan Muganli?
Mayıs 22nd, 2008 at 16:14
Rebiqe xanim tebrik edirem-Nesimi musabiqesinde qalib oldugun,Cavansir Yusiflinin tenqidinde teriflendiyin ucun.
Mayıs 23rd, 2008 at 10:32
Teshekkur edirem, Serxan… helelik finala chixdigim bellidi/// gorek ne olur///
Mayıs 23rd, 2008 at 16:46
Demeli men bele bir prognoz verirem;Musabiqede birinci Cavidan,ikinci Rebiqe olacaq…ve
tebrik edirem butun qadinlarimizi, voleybolumuzdan poeziyamiza qeder))))
Mayıs 29th, 2008 at 19:09
salam Rebiqe
Nece de duz proqnozdu hee …qalibler arasinda qadinlarin coxlugu lap men deyeni tesdiq eledi))).
Tebrik edirem her ikinizi/ yaxsi olardi ki qalib gelmis seirlerinizi de oxuyaq/
bir de Rebiqe senin Payizda Sen seirler silsilesini oxudum.dusunurem ki sen o yere layiqsen.bizimki’ deki seirlerin o qeder de xosuma gelmemisdi,amma Payizda Sen’ den sonra fikrimi deyisdim.
Temmuz 5th, 2008 at 23:47
1-ci seiri evvel de hardasa oxumusdum amma bu sayti taniyandan sonra butun seirleri oxudum ve mene ele gewlir ki Rebiqe`nin seirleri orjinaldir. Ilk seirin umumi dramatizmi ve sujetin novellavari sonlugu mene lezzet eledi. Butun qadinlarin psixologiyasini xarakterize edir. Poeziyamiz ise sadece olaraq bele seirlerle qazana biler.