A.Uğur Olgarhəyat bir sətrin əvvəlidir
hər şeyə gözəl başlasan
günlərin bir şeirin misrasına bağlansa
xoşbəxt nöqtələnər son paraqrafın

həyat aradabir vergüllərlə kəsilər
ümidini yaşıl tutaraq yarpaq kimi dayana bilsən
yenidən başlaya bilsən qaldığın yerdən
hələ cemrelenmiş bir əhvalatın gözlərini
götürüb aparsan uzaq yazlara
xoşbəxt nöqtələnər son paraqrafın

həyat bəzən sual işarəsidir
hər kəs nədən və necə öldüyünü maraqlanar şeirin
salavatı haradan verilir, kim yerdən qaldıracaq ədəbiyyatı?
bəli bu obrazların haqqından imansız gəlir
qorxmadan qarşılaya bilsən dinsiz zamanın
sıfır altı suallarını, pis şeirin üstünə ilk torpağı atdığın
kürəyin sapıyla qanasa ovucların
xoşbəxt nöqtələnər son paraqrafın

həyat iki nöqtə
üst üstədir sımsıx:
istirahət edib nəfəs almaq vaxtı gəlmişdir bir payız bankında
(iki mötərizə arasında hiss etdikdə özümüzü)
mənasını soruşarıq etdiklərimizin,
nöqtəli vergül; yeni eşqlərə yelkən açdığımız günün
dənizlərində
saç saça döyüşüdür iki sahilin

nöqtə (.) bu bələdçi burada bitər
bədbəxt bağlanar paraqrafı olmayan bir həyat

yan-yana uzanar gedər üç nöqtə…

ÇOX VAXTI VAR

“o bir məhkum, çox vaxtı var dinləməyə”

Anlat irmaq, dənizi sinənlə qovduğun marafon qaçışlarını
tərinlə islanan qadın dodaqlarından yığılan alüvyonların
qadağan etdiyi quş cənnətini, ay endirərkən qayığını
o öpülməmiş qayalıqlara

nə çox darıxmışdır göy- günün pərdəsini çəkməyə
səssizlik sökülərkən axşam melodiyalarındakı ağrını
o bir məhkum çünki, danışmağa çox vaxtı var

danış
o zaman dağ, mağaralarında gizlədiyin
yarasa söhbətlərini, baş aşağı dayanan eşqləri
işıqsız keçən o qədər əsrin buraxdığı
yosun qaranlığını

yaşıl yolunda tək ayaq izləri, çöldəki heç bir həyatın
silə bilmədiyi, uçurumdan dərin ..

danış
mart pəncərəsindən çiçəyini uzadan ərik budağı
dam pəncərəsindən içəri süzüldüyündə bulanıq rəng
izah edəcək meyvəyə çevrilən müddətin macərasını
göz payı qoparılmalarında keçən hər səfərini
qırmızıya gedən

çünki
onun çox zamanı var qışqırmağa, o bir məhkum
burax götürsün gecənin bəkarətini dilsiz kameralarda
yuxarıda ay bir işıqlı şahid, yer süfrəsində
sini sini haqsızlıq

Danış
yazı, qələmi əlinə alovlandırdığında
tanrım,
bir küncdə gülürdümü mürəkkəbli ağızıyla
hər kəs qırardımı ucunu, aça bilmədiklərinin
o bir kral idimi təlxəyi olmayan?

“o bir məhkum, çox vaxtı var bir dəfə ölməyə”

BÖYÜK ÜRƏK TÖVBƏ EDƏR SEVGİYƏ

Günəşinin ətrafında dönər
sevdalı planet

girdiyində nəhəng ürəyin orbitinə
köhnəyə dair nə varsa buraxar
eşq kosmosunun zibilliyinə

ümid yatırdılan depozit kağızıdır
namərd zamana

qapı açılar pəncərə aralanar
eşikdə qalar palçıqlı düşüncələr

yaz qabıq dəyişdirmə zamanıdır
yeni ağrılar köhnə ağrıların yerini alar
yaşıldan bezər ilan

hava qızğındır
dağlardan enər axşamlar
hər kəs öz qurdunu
içində daşıyar

dənizə axar bütün sular
səninkilər gözyaşıdırsa əgər
günah çuxurunda yığılarlar mütləq

yaxşı, nə fərq vardır bir sevdalı ilə
dəli arasında

ikisi də düşünər
üşüyər ikisi də iyul ortasında
qara-qara

dəlinin köynəyi varsa
eşqi geymişdir sevdalı çılpaq ürəyinə

ikisində də insan yolçudur
gec ya da tez

halbuki
dayaz suyun dibi asan görünər
gerçəyin xırda daşları çaxılmışdır qadınların topuqlarına
sulandırılmış saxta sevdalara

və ərdəm özünü atəşə atarsa
“qurtar” desin də qurtarmasam
namərdəm

bəlkə mən də yanaram birlikdə
eşq odunu bəsləyəcəyəmsə
buz ürəkdə

tanrıçanın taxtda nə işi var elə isə
ayağı möhkəm basacağı bir yerə
dayanmağın zamanıdır artıq

həyat pis bir zarafata bənzər
sevdiyinə çatmaq nə okeanları aşmağa,
nə də göyqurşağından maviləri oğurlamağa
bənzər

ikiüzlü kainat
bağlandımı öz içinə
açılar sonra “susam” kimi
qəhqəhəylə gülərək

sonra meyxanadan çıxar şair
əyyaş göyqurşağının yeddi rəngini
yeddi dəfə döyərlər
yağış buludlarının xatirinə

nəhəng ürək tövbə edər sevgiyə…

BREMEN MÜSİQİÇİLƏRİ

ölüsünü göstərməyən cins pişik
ola bilməkdir bütün problemin

yumurtada kənarın cins xoruz
ola bilməkdir gerçək bacarıq

yal yediyi qaba işəməyən cins it
ola bilməkdir minnət duyğusu

eyni çuxura iki dəfə düşməyən cins eşşək
ola bilməkdir ən böyük dərs

ola bilsən əgər…

Azərbaycan türkcəsinə uyğulayan C.C. YURDSEVƏN