Vüsal NuruBu şəhərdə adamlar
Bir-birinin cibində.
Yatır dostlar, qohumlar
Ciblərinin dibində

Ciblər gəlir üz-üzə,
Ciblər adam daşıyır.
Bu şəhərdə adamlar,
Ciblərində yaşıyır.

Əl çıxarıb cibindən,
Salam alan kim idi?
Kimə salam verəsən
Salam xəzəl kimidi.

Bu şəhərin adı var-
Bu şəhər cib şəhəri.
Qaranlığı cib salar,
Ciblər açar səhəri.
Bura haradı

Bu dünya ruhların sürgün yerimi?
Məhkumlar bir nimdaş bədənlə gəzir.
Gəl indidən göstər qəbir yerimi
Burda hər bədəni bir əcəl gəzir.

Bu şəhər, bu küçə mənə tanışdı,
Axı bu dünyada ömür sürmüşdüm.
Bir ovçu bir quşa güllə atmışdı,
Elə bu dünyada quştək ölmüşdüm.

O gündən bu günə dəyişən nə var?
Yenə can ovlanır, ovçu doğulur.
Hara göndərmisən məni, İlahi?
Mənim bu dünyada ruhum boğulur.

Bur da adamların üzü başqadı.
Əməli başqadı, sözü başqadı,
Baxan gözü, görən gözü başqadı.
Bur da adamlardan bezib adamlar,

İstəmirəm adam olmaq, İlahi,
Adamların ovçu olmaq günü var.
Dönüb adamlıqdan çıxmaq günü var.
Amandı, bir quşa güllə ataram,
Ölər, doğular bir gün adam kimi.
Bilmirəm, üzünə necə baxaram,
Əgər o doğulsa öz balam kimi?

Hara göndərmisən məni, İlahi,
Mənki, doğulmuşam, mən ki ölmüşəm.
Fərqi nədir quş ömrü, adam ömrü,
Mən ki, hər ömürdə ölüm görmüşəm.
Günahkar

Üzümdə dünyanın günah qarası,
Axır zəm-zəm yaşım, durula bilmir.
Düşüb ortaya bir şeytan balası,
İçimdə zərrən də dür ola bilmir.

Baxışlar boylanır, zinaya düşür,
Kiprik də günahkar, qaş da günahkar.
Mən nəyə təyəmmüm eləyim, Allah
Torpaq da günahkar, daş da günahkar.

Qan təşnəsimi bu yerlər, bu göylər?
Ölümdən ürpənir Əzrayıl burda.
Bəndənin dərdini sənə kim söylər?
Körpətək ölübdü Cəbrayıl burda.

Döyüş zamanıdı, ölüm meydanı,
Perikmiş quş kimi uçuşur ruhlar.
Sənin allahlığına tapınan hanı?
Bəxt pozur, bəxt yazır burda allahlar.

Bəlkədə günahkar elə özünsən
Nəyinə gərəkmiş iblis yaratmaq?!
Günahı görürsən, qanı görürsən
Gör barı nəyimiş bəndə yaranmaq.

Sən ağla, göz yaşın yusun günahı
Bürünsün yer üzü göy qurşağına.
Sevinc göz yaşıyla qüsül alaram,
Dolanaram, Allah, qara daşına.