Savaşdan qayıtdı, üç il döyüşmüş, yaralanmış, yorulmuşdu. Onu qəhrəman kimi qarşılamadılar, xoş üz göstərən olmadı. Döyüşçü, zavallı döyüşçü, xəyalında minlərlə qarşılama səhnələri yaradan, qabağına qaçanları, onu qucaqlayıb bağrına basanları dəfələrlə xəyalında canlandıran Qabil heç nə başa düşə bilmirdi. Anası danışır, döyüşçü heyrətlə qulaq asırdı. Yardımlını digər bölgələrlə bağlayan bircə yol var, qar yağdımı, [...]
Əslən Azərbaycanın Gəncə şəhərindən olan A.Uğur Olgar 1951-ci ildə Türkiyənin Kayseri şəhərində doğulmuşdur. Bir çox ədəbi jurnallarda əsərləri dərc olunan yazarın 2004-cü ildə “Şiire cemre düştü”, 2007-ci ildə isə “Öteki Düşkenar” adlı şeirlər kitabı çap olunub. Hal-hazırda “Andız / Şiir ve Edebiyat Konalgası” adlı seçkinin yayın redaktorluğu ilə məşğul olan şair, eyni zamanda “Ədəbiyyatçılar Dərnəyi” [...]
əvvəli burada
Qapının ağzında atılıb düşür, hirsindən sözünü deyə bilmirdi. Ay qız, qışqırırdı, nədi, mənə ürəyin yanır? Haçandan belə canı yanan olubsan? Əxlaq mənimdi, qoy pozulsun, zay olsun! «Ürəyim yanıb eləmir? – ondan fərqli olaraq qız sakit danışırdı, ancaq gülüşünü güclə boğduğu aydın hiss olunurdu. – Əslində mənim üçün [...]
Dəstəkdən cingiltili, ürəyə yatan qız səsi gəlirdi, bu səsdə nəsə bir qəribəlik var idi. Mən sizinlə üzbəüz binada oluram, qız deyirdi, aşağıda, ağacların arasındakı çəmənlikdə uçan kəpənəyi mənim üçün tuta bilərsənmi?
Heyrətdən özünü itirmiş halda ayağa qalxıb pəncərə qabağına gəldi, aşağı, qızın dediyi çəmənliyə baxdı. Doğrudan da otların, [...]
(əvvəli burada)
Maşını həyət qapısının yanındakı nəhəng, qollu-budaqlı palıd ağacının kölgəsində saxlayıb düşdü. Həyəcanlıydı, qapını bağlayanda əlləri əsirdi. Qara çay daşları döşənmiş pillələri qalxanda isə qıçları da əsir, özünü ələ ala bilmirdi. Doğrudanmı sağalmışdı? Səsindəki gümrahlıq, əvvəlki saflıq, cingilti qızdakı dəyişiklikdən xəbər verirdi, ancaq ayağa durduğuna, hətta qaçdığına heç cür inanmırdı.
Qara çay daşları döşənmiş pillələrlə üzü yuxarı qalxır, qızın onu necə qarşılayacağını fikirləşdikcə, həyəcanlanırdı. Doqquz ildən artıqdı görüşmədikləri. İndiyə dəyişərdi, illər izsiz keçmir. Bəlkə heç deyəcəkdi nahaq gəlibsən, mən səni tanımıram?
Həyətdə onu dolu bədənli, gözəl bir qadın qarşıladı, baxan kimi qadının Yeganənin anası olduğunu başa düşdü. Qadın o qədər cavan qalmışdı [...]
Payız günəşi qüruba əyiləndə mazut və günəbaxan yağı qoxuyan küçələri dolaşdıqca qəlbində qüssəli duyğular baş qaldırır, böyük şəhərdə özünü, yad, qərib hesab eləyirdi. Qızların gülüşləri, evlər, maşınlar, səkinin qırağındakı şoran torpaqdan baş qaldıran payız gülləri, şam ağacları belə ona yad gəlirdi.
Damları qırla örtülmüş həyət evlərinin arasındakı daşlı, çınqıllı cığırla [...]
Yüklənir...