Nahaq naşı bilirsən
bu dəyirmançını, əzizim,
Sənin ilk dəfə getdiyin hər yolda
neçə dəfə o tərəfədir,
neçə dəfə də bu tərəfə
mənim köhnəlmiş izim…

Hələ ki

Hələ dözürəm…
hələ ki qəzəbim kəsik-kəsik,
hələ ki dəli qəzəbin cilovunu dartmaqdan
səbrimin əlləri qabar-qabar,
səbrimin əlləri didik-didik.
Kükrəyən qəzəbimin
qan damır cəhənglərindən,
dördnala çapmaq istərkən
qopa bilmir yerindən,
çeynəyir yüyəni,
tapdalamaq, əzmək istəyir,
nəfəsini kəsmək istəyir
aydan arı, sudan duru
ürəklərə dəyənin.
Ürəyimdə ayaq döyür qəzəbim,
ürəyimdə qanlı yaralar açır,
Uzaq durun ürəyimdən
zərbələrdən ürəyim qançır-qançır,
zərbələrdən ürəyim qazıq-qazıq,
Səbrim basa bilməsə səbrini,
qəzəbimin dırnaqları altında qalana yazıq…

Yuxu oğrusu

Kimsə hər gecə
oğurlayıb aparır yuxumu xəlvətcə.
Gizlədirəm yastığımın altında,
yenə tapır,
Döşəyimin lap alt qatında,
yenə tapır.
Gözlərimin içində olur yuxum
səhərdən gün batanacan,
Kirpiyimin ucunda olur
gecə gəlib yatanacan.
Elə ki yatmaq istəyirəm,
yuxum çıxır yoxa,
Qalıram yuxusuz gözlərimlə baxa-baxa.
O,nədirsə,yuxumu hər gecə qaçırır,
Heç xəbərim də olmur ki, necə qaçırır.
Bir də qaytarıb gətirir səhərə yaxın,
Sərsəri yatıb oyanıram yorğun-arğın.
Yuxuma haram qatır bu oğru hər gecə,
Yuxumu aparıb mənim yuxumla
özümü yatır bu oğru hər gecə?
Axı mən də istəyirəm yatım doyunca,
Dan yeri ağaranda yox,
elə baş yastığa qoyunca.

Ayrı çarə yoxdur,doğrusu,
İş ki belə olub,
deyəsən, mən də olacağam
yuxu oğrusu!

Hamının bir yolu var:
“olum”dan başlanıb ölümdə bitən,
naməlun bir dünyaya gedən,
geyimi də eyni,
deyimi də,
“maşın”ı da eyni,
arşını da,

Fərq çatdığı məknanın üstündə,
baş daşında büstündə,
Üstü başdan-başa təmtəraq,
altı… adicə torpaq.

***

Gözlərini heç gorməmişəm ay işığında
bircə kərə də,
gözundəki ay işığının əksini sevdim.
Ay işığında bir kərə də görmədiyim bəbəklərində
ay işığının cilvəsini, rəqsini sevdim.

Heç əllərini tutmadım,
əllərin əllərimdə bircə addım da atmadım,
soyuqdurmu, istidirmi—
haradan bilim?
Üşüyəndə ümidlərim, sevda çiçəklərim
ürəyimin üstünə qoyuram əlimi
barmaqlarının istisi var ovcumda, gülüm.

Özümdən uydurmuşam saçlarının ətrini də, rəngini də,
heç bilmirəm qumraldırmı, qıvrımdırmı,
dalğalıdır oynaq dəniz kimi , məncə,
Səsini heç eşitmədim, amma
qəmli nəğmələrin hey səslənir qulagımda incə-incə…

…Bilmirəm gözlərini görmədən gözündə gözüm,
əllərini tutmadan əlimdə əlin,
saçlarını qoxlamadan üzümdə telin
nə qədər yaşayacağam beləcə…

***

Daha qələm bezib məndən,
Qarşımda ağ durur varaq,
Söz biçib-tikə bilmirəm,
Fikirlərim qalıb çılpaq.

İztirabdan hörülmüşəm,
Qulağımdan sökülürəm,
Ürəyimdə parçalanıb
Gözlərimdən tökülürəm.

Tikələrim orda-burda,
Mənsizlikdən alişıram,
Büdrəyirəm hər addımda
Mən özümə ilişirəm

Mən həm varam, həm də yoxam,
Qapalıyam öz içimdə,
Bircə göz də tapılmadı,
Görə məni bu biçimdə