Sındırdığım ürəklər.
Bizimçün əsir-yesir düşən polislər.
Sevdamıza sığınacaq olan
darla-moddan düşmüş küçələr.
Bir də sənin son sözün ki,
Dedin unut.
And olsun
Səni unudaram.
And içdiyin Qurana ki,
Bir də qonuşmayacaqsan mənlə.
Sən dua et.
Mən də hazırlanmışam
min illik susuzluğa
min illik quruluğa.
Sən dua et.
Yağmur yağmasın.
Keşkə yağmur yağmaya.
Mən səni unudam
Yağmurda çalışdığımı bitirməyə.
Keşkə yağmaya…

~ ~ ~

Mən
je 3
sənin yadın sevgilim.
Və burada ki deyirlər
əsgərin namusudur tufəng
gör nələr nələrlə
dəyişilir gulum.
Yaşayışla
ölum!

Təbriz

Günəş-
üzündən qopmuş bir parça…
Mən səni unutsam,
məni unutma!

Sən- mənim sevdiyimin,
Mən- sənin gordüyünün
yarısı…
Kiminsə gözünün,
Kiminsə ürəyinin qarası…

Əvvəlcə səs yoxa çıxdı,
sonra kəlmələr.
Nə təbəssümün qaldı üzümdə,
nə gözündəki kədər.

Hər gün bir az da çox gəncləşir zaman.

Gülümsədi
masmavi asiman
hardansa uzaqlardan:
- Mən səni unutsam,
məni unutma!…

Mən səndən dönmərəm dünya qopunca.
Dünyanın nurudur üzündən parça…

***

… nə mən o mənəm,
nə sən o sən…

bilmirəm oldu nə vaxt,
oldu necə.
indi həm sənə,
həm özümə yad biriyəm.
bax beləcə.

gülümsəmirəm,
mimika dəyişir sakitcə.
danışmıram,
sözlər çıxır boğazdan incə.

nə ürək var, nə ruh qalıb.
baxışların əhatəsi
bir portmanat çevrəsitək
genişlikdə daralıb.

nə sən qalıb,
nə də mən.

oldu necə,
oldu nə vaxt- bilmirəm.

dinmirsən.
unudulmuş özüm kimi
unudulmuş birisən…

Nahaq naşı bilirsən
bu dəyirmançını, əzizim,
Sənin ilk dəfə getdiyin hər yolda
neçə dəfə o tərəfədir,
neçə dəfə də bu tərəfə
mənim köhnəlmiş izim…

Hələ ki

Hələ dözürəm…
hələ ki qəzəbim kəsik-kəsik,
hələ ki dəli qəzəbin cilovunu dartmaqdan
səbrimin əlləri qabar-qabar,
səbrimin əlləri didik-didik.
Kükrəyən qəzəbimin
qan damır cəhənglərindən,
dördnala çapmaq istərkən
qopa bilmir yerindən,
çeynəyir yüyəni,
tapdalamaq, əzmək istəyir,
nəfəsini kəsmək istəyir
aydan arı, sudan duru
ürəklərə dəyənin.
Ürəyimdə ayaq döyür qəzəbim,
ürəyimdə qanlı yaralar açır,
Uzaq durun ürəyimdən
zərbələrdən ürəyim qançır-qançır,
zərbələrdən ürəyim qazıq-qazıq,
Səbrim basa bilməsə səbrini,
qəzəbimin dırnaqları altında qalana yazıq…

Yuxu oğrusu

Kimsə hər gecə
oğurlayıb aparır yuxumu xəlvətcə.
Gizlədirəm yastığımın altında,
yenə tapır,
Döşəyimin lap alt qatında,
yenə tapır.
Gözlərimin içində olur yuxum
səhərdən gün batanacan,
Kirpiyimin ucunda olur
gecə gəlib yatanacan.
Elə ki yatmaq istəyirəm,
yuxum çıxır yoxa,
Qalıram yuxusuz gözlərimlə baxa-baxa.
O,nədirsə,yuxumu hər gecə qaçırır,
Heç xəbərim də olmur ki, necə qaçırır.
Bir də qaytarıb gətirir səhərə yaxın,
Sərsəri yatıb oyanıram yorğun-arğın.
Yuxuma haram qatır bu oğru hər gecə,
Yuxumu aparıb mənim yuxumla
özümü yatır bu oğru hər gecə?
Axı mən də istəyirəm yatım doyunca,
Dan yeri ağaranda yox,
elə baş yastığa qoyunca.

Ayrı çarə yoxdur,doğrusu,
İş ki belə olub,
deyəsən, mən də olacağam
yuxu oğrusu!

Şeir olmaq istəyirəm

Şeir olmaq istəyirəm…
Sətir –sətir,
Misra –misra oxunmaqçün.
Şeir olmaq istəyirəm,
Qar kimi ağ vərəqlərə gəlib qonaq,
Təkcə sənin əllərinə toxunmaqçün.
Gözlərindən yaddaşına köçmək üçün,
Qəlbindəki arzuları şirin su tək içmək üçün,
Ürəyinə gedən yolu bir gün gəlib keçmək üçün,
Milyonların arasında təkcə səni seçmək üçün,
İstəyirəm olum şeir.
Gör sevgi həsrətli könlüm ,
Şerə dönüb nələr deyir.
Şeir olmaq istəyirəm,
Xəyalların qanadında səni uzağa aparım.
Bircə anlıq olsa belə kədərin əlindən səni,
Var gücüm ilə qoparım.
Sənə bütün dünyamızın sevincini bəxş eləyim.
Gözlərinə silinməyən təbəssümü nəqş eləyim.
Saçlarına sığal çəkən mehə dönüm,
Yanağınçün həsrət çəkən ,
Göz yaşına, şehə dönüm.
Yağışdan rica eləyim yollarına nur çiləsin.
Yağış göydən gələn nurdur,
Qoy sənə uğur diləsin.
Şeir olmaq istəyirəm,
Dodağından ürəyinə damcı –damcı süzülməkçün,
Göz yaşına yoldaş olub yanağına düzülməkçün,
Dərdini öz dərdim bilib bu dərd ilə üzülməkçün,
Sevincimin hamısısnı sənə verib,
Səninlə bir sevinməkçün istəyirəm olum şeir.
Dönüb bir sevən insanın döyünən, vuran qəlbinə,
Çevrilərək bu şeirlə bir “sevirəm” kəlməsinə,
İstəyirəm olum şeir.
Nəğmələrdə yaşamaqçün,
Sənin adını hər sətrin əvvəlində daşımaqçün,
Dönüb parlaq bir ulduza yoluna nur saçmaq üçün,
Qəlbimi ,gözümün nuru, təkcə sənə açmaq üçün,
Dönüb olacağam şeir.
Nə deyirlər qoy desinlər,
Dönüb olacağam şeir.

***
Dondurma!
dondurma,
dondurma sevgini qəlbimdə
ürəyim tərsinə işlər
beynim tormozlanar.
Nervimə toxunma mənim
onlar sevginə çox həssas.
Bədənimə sevgiylə toxun ki
ruhum səni çox sevsin.
******
Damarımda axan qansan
demirəm ki dəliqansan
deyirəm ki ürəyimin
ən gözəl damarısan.
*****
Sevməkdən qorxma gülüm
sevmək bir azar deyil
sevmək sevilmək demək
gəl sevişək ölümünə
olsun ömrümüz şən
həyatımız məzəli
bir az duzlu, istiolu
rəng də qat həyatımıza
axı səndə rəng çoxdur
sanki göy qurşağımsan
rəngli insanları heç sevmərəm
amma səni çox sevirəm
çünki fərqlisən sən
digər insanlar kimi
rəng verib rəng almırsan
*****
Sənə sms yazmaq üçün
ehtiyacım var yüz kontura
sənə sevirəm demək üçün
ehtiyacım var cəsarətə
nəhayət səninlə yaşamaq üçün
ehtiyacım var sevginə
*****
Səni çox sevirəm
ölümünə sevirəm.
Yuxularını gəzərəm,
sənə həmdəm olaram.
Sənə sevirəm deyib,
dodağından öpərəm.

Dostlar, bu sənət meydanı gör kimlərə qaldı,
Hər yoldan ötən ulduz olub oynadı, çaldı…
Yazıq peşəkarlar, korifeylər yalan oldu,
Bunlar nə “əmək” çəkdi, əməkdar adı aldı?
İxrac eləyir yoxsa əməkdar şou-biznes?

Bir-birlərinin bəhsinə lütləşdilər, eyvay!
Kim harda kimi tapdısa cütləşdilər, eyvay!
Bundan sora gənc nəslə ümid bağlamayaqmı?
Bir çoxları birdən-birə kütləşdilər, eyvay!
Əlbəttə, səbəbkar və günahkar şou-biznes!
Etmiş kimisin kor, kimisin kar şou-biznes!

Artıq unudub xalq O müqəddəs YARa eşqi,
Cahillər əcəb bağladılar bulvara eşqi!
Həm zahiri, həm batini gözlər qapanıbdı,
Şöhrət mərəzi, gündəm azarı, para eşqi…
Qaytardı çoxun səhnəyə təkrar – şou-biznes!

Söz saxlamışam sinədə – anbarda samanı,
Day neynirəm anbarda saman, getdi zamanı…
At sən’ əti, öz məqsədin üçün para artır,
Söz qədrini artırma ki, yox yaxşı-yamanı –
Öz əhlini eylər özü miqdar şou-biznes!*

Biçarə Əvəz, day bu qədər odlara yanma,
“Hər şey düzələr” söyləsələr sözlə, inanma.
Bir gün səni də qorx ki bular cəlb eləsinlər,
Gördün ki gedən var qabağa – sən də dayanma;
Çünki tələb eylər belə rəftar şou-biznes!..

*”Artıran söz qədrini sidq ilə qədrin artırar,
Kim nə miqdar olsa, əhlin eylər ol miqdar söz”
(M.Füzuli)