Qızım, paltarını yığ, yığış gedək,
daha buralarda bir işimiz yox.
Bizim indimiz yox, keçmişimiz yox,
bircə yolumuz var, o da gələcək.
Biz güclü deyilik, zəifik, zəif,
gələr üstümüzə daşla adamlar.
Baş aça bilmərik nə istəyirlər
Bu cavan adamlar, yaşlı adamlar.
Lalların toyu.
Dünyanın ən sakit toyu.
Hərəkətlərin sözləri üstələdiyi an
Və bir səs və bir söz
Hamı bir ağızdan.
A-a a-a …
beləcə,
Xoşbəxtlik dilənir Allahdan.
Günahkar qadındı
Ay işığı…
Üzünün qarasından qopar
Pəncərəni qırıb tökər
Gecələr…
Bakirədir
Ay işığı…
Hələ yaşamağım möcüzədir lap,
İnana bilmirəm mən həyatdayam.
Həyat bir oyundur, mənsə oyunçu,
Hələ bu oyunda ehtiyatdayam.
Bir gün çin çıxacaq yuxum ölümlə,
Vaxt gələr olaram qohum ölümlə,
Qaç-tutdu oynayır ruhum ölümlə,
Əzrayıl əmiylə zarafatdayam.
O dağın ətəyindəki kəndi görürsənmi
sakit və xoşbəxt həyatıyla
qibtə hissi doğurur adamda
evləri biri-birinin sobasına
qızınacaq qədər yaxın
ağacları baş-başa verib pıçıldaşır
küləklərin eşqinə
Mən səni hər yerdə uca tutmuşam,
Qoymuşam qözümlə qaşımın üstdə.
Demişəm sən varsan,dərdi atmışam,
Durmusan cəllad tək başımın üstdə.
Bu eşqin faydası olmayıb sənə,
Demisən gedəcək gəldiyi kimi.
Dərdini çəkmişəm qalmayıb sənə
Ürəyin yaşayıb bildiyi kimi.
Getdiyin yollara baxdım,
Ləpirlərini izlədim…
Sən gəlmədin.
Göylərə yetdi fəryadım,
Dönəsən deyə səslədim…
Sən gəlmədin.
Yüklənir...