Aslan Quliyev   Savaşdan qayıtdı, üç il döyüşmüş, yaralanmış, yorulmuşdu. Onu qəhrəman kimi qarşılamadılar, xoş üz göstərən olmadı. Döyüşçü, zavallı döyüşçü, xəyalında minlərlə qarşılama səhnələri yaradan, qabağına qaçanları, onu qucaqlayıb bağrına basanları dəfələrlə xəyalında canlandıran Qabil heç nə başa düşə bilmirdi. Anası danışır, döyüşçü heyrətlə qulaq asırdı. Yardımlını digər bölgələrlə bağlayan bircə yol var, qar yağdımı, o da kəsilir. Adamlar unu, qəndi, çayı, lampanı, nefti, hətta qaloşu da İrandan gətirirlər. Mis, aliminium aparırlar, köhnə mis qabları əzir, dirəklərdən məftilləri açırlar. Bizimsə gedənimiz yoxdu, qardaşların kiçik, atan xəstə, ümid bircə sənədi. Döyüşçü çaşıb qalmışdı, necə yəni. Bəs qanun, vətən, torpaq?

Davamı »