Aslan Quliyev əvvəli burada

Qapının ağzında atılıb düşür, hirsindən sözünü deyə bilmirdi. Ay qız, qışqırırdı, nədi, mənə ürəyin yanır? Haçandan belə canı yanan olubsan? Əxlaq mənimdi, qoy pozulsun, zay olsun! «Ürəyim yanıb eləmir? - ondan fərqli olaraq qız sakit danışırdı, ancaq gülüşünü güclə boğduğu aydın hiss olunurdu. – Əslində mənim üçün fərqi yoxdu, pozulsun da. Bu gün də olmasa, sabah pozulacaq. Sadəcə, şərtimiz var, şərt kəsəndə baş işlətməliydin!»

Davamı »