Aslan Quliyev Dəstəkdən cingiltili, ürəyə yatan qız səsi gəlirdi, bu səsdə nəsə bir qəribəlik var idi. Mən sizinlə üzbəüz binada oluram, qız deyirdi, aşağıda, ağacların arasındakı çəmənlikdə uçan kəpənəyi mənim üçün tuta bilərsənmi?
Heyrətdən özünü itirmiş halda ayağa qalxıb pəncərə qabağına gəldi, aşağı, qızın dediyi çəmənliyə baxdı. Doğrudan da otların, çiçəklərin arasıyla qızılı qanadlı, gözəl, iri bir kəpənək uçurdu.
- Demək, tutum? – inamsızlıqla səsləndi.
- Hə də!
- Kəpənəyi?
- Bəs sən nəyi tutmaq istəyirsən? - qız səbirsizliklə dilləndi.
- Mən heç nəyi! Nəyə görə də tutmalıymışam?
- Xahiş edirəm, ona görə.

Davamı »