Nahaq naşı bilirsən
bu dəyirmançını, əzizim,
Sənin ilk dəfə getdiyin hər yolda
neçə dəfə o tərəfədir,
neçə dəfə də bu tərəfə
mənim köhnəlmiş izim…

Hələ ki

Hələ dözürəm…
hələ ki qəzəbim kəsik-kəsik,
hələ ki dəli qəzəbin cilovunu dartmaqdan
səbrimin əlləri qabar-qabar,
səbrimin əlləri didik-didik.
Kükrəyən qəzəbimin
qan damır cəhənglərindən,
dördnala çapmaq istərkən
qopa bilmir yerindən,
çeynəyir yüyəni,
tapdalamaq, əzmək istəyir,
nəfəsini kəsmək istəyir
aydan arı, sudan duru
ürəklərə dəyənin.
Ürəyimdə ayaq döyür qəzəbim,
ürəyimdə qanlı yaralar açır,
Uzaq durun ürəyimdən
zərbələrdən ürəyim qançır-qançır,
zərbələrdən ürəyim qazıq-qazıq,
Səbrim basa bilməsə səbrini,
qəzəbimin dırnaqları altında qalana yazıq…

Yuxu oğrusu

Kimsə hər gecə
oğurlayıb aparır yuxumu xəlvətcə.
Gizlədirəm yastığımın altında,
yenə tapır,
Döşəyimin lap alt qatında,
yenə tapır.
Gözlərimin içində olur yuxum
səhərdən gün batanacan,
Kirpiyimin ucunda olur
gecə gəlib yatanacan.
Elə ki yatmaq istəyirəm,
yuxum çıxır yoxa,
Qalıram yuxusuz gözlərimlə baxa-baxa.
O,nədirsə,yuxumu hər gecə qaçırır,
Heç xəbərim də olmur ki, necə qaçırır.
Bir də qaytarıb gətirir səhərə yaxın,
Sərsəri yatıb oyanıram yorğun-arğın.
Yuxuma haram qatır bu oğru hər gecə,
Yuxumu aparıb mənim yuxumla
özümü yatır bu oğru hər gecə?
Axı mən də istəyirəm yatım doyunca,
Dan yeri ağaranda yox,
elə baş yastığa qoyunca.

Ayrı çarə yoxdur,doğrusu,
İş ki belə olub,
deyəsən, mən də olacağam
yuxu oğrusu!

Biz güclü deyilik, zəifik, zəif,
gələr üstümüzə daşla adamlar.
Baş aça bilmərik nə istəyirlər
Bu cavan adamlar, yaşlı adamlar.

- Hara gedəcəyik? – Burdan uzağa.
- Orda məktəb varmı? – Əlbəttə ki, var.
- Bəs, təzə evimiz, orda qalmayaq?
- Bizsiz də o evdə qalan tapılar.

Daha sual vermə, cavabım yoxdur,
hər gün əsəblərim itir bu yerdə…
Darıxma, nənənə zəng eləyərsən,
dayına bir məktub yazarsan hərdən.

Bəsdi sözə tutdun,  vaxt yoxdu, quzum,
uzun yolumuz var – üzü qüruba.
Qırmızı kərpicdən evimiz olsa,
bir də şimal qışı, balaca soba.

Niyə geyinmirsən, gözləmirəmmi?
Deyirsən, qaranlıq düşübdü artıq?
Eybi yox, bu gün də qalası olduq,
Səhər paltarları yığışdırarıq.

Nöqtə
(“Eksperimentlər”)

Şeir mükəmməli tapmaq cəhdidi –
tapdın, tükənəcəksən.
Deməli, bir şeir var
və sən hələ ona doğru gedəcəksən…
Sevgilər də hamısı birinə bənzəyir –
axı bir nəfəsə yaranıb insanlar
və deməli, hamısında səndən də nəsə var.
Bütün yollar bir yerə aparır,
Deməli bir yol var və qalanlar onun hissələridir.
Bir gün sən də buna gələcəksən.
Bilirəm indi nə soruşursan –
sonuncu-birinci nöqtəyə nə qədər qalır?
Mən bunu saydım –
Bir addım, tək bircə addım…

adamları mehriban
qızları gözəl
gəlinləri həyalı
itləri qonağa hürməz heç zaman
azan səsiylə oyanır o kənd
şəhadət kəlməsiylə yuxuya gedir

hücum etməli o kəndə!
kişilərini yerindəcə güllələməli
ağzı dualı qocalarını
ağaclara sarıyıb yandırmalı
uşaqlarını dəmir borulara doldurub
qaynaq etməli

hücum etməli o kəndə
qızlarını zorlamalı
saçından yapışıb sürüməli
hamilə gəlinlərin
şişman qarınlarını
nallı çəkmələrlə təpikləməli
süngüylə yırtıb çıxarmalı
canına yenicə qan hopmuş rüşeymləri

hücum etməli o kəndə
bağdakı itlərə belə aman verməməli
evlərin hamısına od vurmalı
dünyanın gözündən yayınıb
sakit bir guşədə
şad-xürrəm yaşamağın
nə demək olduğunu anlatmalı onlara

darmadağın etməli o kəndi!
bir nəfər belə sağ buraxmamalı

…sağ buraxmamalı bir kimsəni
o kəndin acılarıyla yaşamağına
qıymamalı

Yalan

Əsgərlikdə əsir düşüb
susuzluqdan ölən əsgərin dalınca
evdən çıxanda su atmışdılar.
Onu da aldatmışdılar…

Təqaüd

Vəzifədə hamıya qonaqlıq verən kişi
Vəzifəsiz qalanda özünü sındırmadı.
Kimi gördü dedi ki , gəl gedək qonağım ol
Arvadı isə evdə işıq pulundan ötrü
çilçıraq yandırmadı….

İdmançı

O idmançıydı.
90 kilonu əlində rahat apara bilirdi.
Özü 70 kiloydu özünü apara bilmirdi….

Xoşbəxt insan şəkli

Həyatin kiçik şəklidir dəniz limanı…
Hər kəs səfər halında,
izdiham içində.
Hər kəs ayrı biçimdə:
cılız,
cüssəli,
qayğısız,
qüssəli…
Kimi uçun görüş yeridi bura,
Kimini isə ömürluk itirər kimi…
Gələnə gülə-gülə qucaq açanlar,
Gedənə ağlaya-ağlaya əl sallayanlar…
Ağlaya-ağlaya ürək açib,
Gülə-gülə yola salanlar da var mənim kimi…

Nə qarşılayanam bu gün,
Nə yola salanam.
Bu qədər adamin içində tənha adamam.
Gözümdən bu yana ötə bilməyənlər
yanımdan ötürlər.
Boylanıram sağa-sola,
Öpüşən səvgililərə baxıram gözlərim dola-dola…
Başımı aşağı dikirəm,
Dənizdən qəmli əksimi silirəm,
Nəmli gözlərimin altına bir təbəssüm atıram
imza kimi:
xoşbəxt olmağa dəniz yətməzmi ki?!

Tənha oyunu

Hərdən yatmazdan qabaq
Tanıyıb-tanımadığım bütün nömrələrə
Mesaj atmaq keçir könlümdən…
…gülmə…!
Səhər mənə gələn saysız mesajları görüb
sevinim deyə.
Sən bunun nə olduğunu nə biləsən?
Bu – tənhaların ən böyük sevinci,
ən sevimli oyunu…
…ağlama…nə olar?!